White Nights by Fyodor Dostoevsky

ညခြောက်ညသာ ကြာခဲ့တဲ့ အချစ်တစ်ခုက တစ်သက်စာ မှတ်ဉာဏ် ဖြစ်သွားနိုင်ပါတယ်။

St Petersburg မြို့ရဲ့ နွေရာသီမှာ ည ဆိုတာ တကယ့် အမှောင် မကျပါဘူး — ကောင်းကင်က မီးခိုးဖျော့ဖျော့ရောင်နဲ့ ညလုံးပေါက် လင်းနေတတ်လို့ အဲဒါကို white nights လို့ ခေါ်ကြပါတယ်။ Fyodor Dostoevsky ရဲ့ ဒီဝတ္ထုတိုဟာ အဲဒီလို ည လေးညအတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားတဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ပါ။

ဇာတ်ကောင်က နာမည်တောင် မဖော်ပြထားတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ပါ။ မိတ်ဆွေ မရှိ၊ မြို့ကြီးထဲမှာ တစ်ယောက်တည်း နေထိုင်ရင်း ကိုယ့်စိတ်ကူးထဲမှာပဲ ဘဝကို ဖန်တီးနေတတ်သူပါ။ ညတစ်ညမှာ မြစ်ကမ်းနားမှာ ငိုနေတဲ့ Nastenka ဆိုတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို တွေ့ပြီး စကားပြောဖြစ်သွားရာက ည တစ်ညပြီး တစ်ည ဆက်တွေ့ဖြစ်ကြပါတယ်။ သူက သူမကို ချစ်မိသွားပေမယ့် သူမမှာတော့ ပြန်လာမယ်လို့ ကတိပေးထားသူ တစ်ယောက် စောင့်နေဆဲပါ။

ဒီစာအုပ်ကို ထူးခြားစေတာက အဆုံးသတ်ပါ။ Dostoevsky ဟာ ဇာတ်ကောင်ကို ခါးသီးအောင် မလုပ်ပါဘူး။ ဆုံးရှုံးမှုကို ရင်ဆိုင်ရပြီးတဲ့နောက် သူ ကျန်ခဲ့တဲ့ စကားက ကျေနပ်မှုနဲ့ ကျေးဇူးတင်စကားပါ — ဒါက စာဖတ်သူများစွာကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ဆက်ပြီး ထိခိုက်စေခဲ့တဲ့ အပိုင်း ဖြစ်ပါတယ်။

စာမျက်နှာ များများ မဟုတ်လို့ တစ်ထိုင်တည်း ဖတ်လို့ရပါတယ်။ Dostoevsky ကို စဖတ်ချင်သူတွေအတွက် အကောင်းဆုံး အစပြုစရာ စာအုပ်လို့လည်း ဆိုကြပါတယ် — Crime and Punishment လို ထူထဲတဲ့ အုပ်တွေ မဖတ်ခင် ဒီအုပ်နဲ့ စမ်းကြည့်နိုင်ပါတယ်။