Pet Sematary — Stephen King ကိုယ်တိုင် အကြောက်ဆုံးလို့ ဝန်ခံခဲ့တဲ့ ဝတ္ထု

Stephen King ဟာ ဝတ္ထုပေါင်း ခြောက်ဆယ်ကျော် ရေးခဲ့ပေမယ့် သူကိုယ်တိုင် အကြောက်ဆုံးလို့ ဝန်ခံထားတာက Pet Sematary တစ်အုပ်တည်းပါ။ ရေးပြီးချိန်မှာ ဒီဇာတ်လမ်းက အမှောင်လွန်းတယ်လို့ ခံစားရလို့ အံဆွဲထဲ နှစ်နဲ့ချီ သိမ်းထားခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းကလည်း နာမည်ကြီးပါတယ်။ ၁၉၈၃ ခုနှစ်မှာ ထုတ်ဝေခဲ့ပြီး ဒီနေ့အထိ horror စာပေရဲ့ အထွတ်အထိပ်လက်ရာတစ်ခုအဖြစ် ရပ်တည်နေပါတယ်။

ဆရာဝန် Louis Creed ဟာ မိသားစုနဲ့အတူ Maine ပြည်နယ်က ကျေးလက်မြို့လေးကို ပြောင်းလာပါတယ်။ အိမ်ရှေ့က ကားလမ်းမကြီးက ကုန်တင်ကားတွေ အရှိန်ပြင်းပြင်း ဖြတ်မောင်းနေတတ်ပြီး၊ အိမ်နောက်ဘက် တောထဲမှာတော့ ကလေးတွေ တိရစ္ဆာန်လေးတွေကို မြှုပ်တဲ့ Pet Sematary ဆိုတဲ့ သင်္ချိုင်းလေး ရှိနေပါတယ်။ အဲဒီသင်္ချိုင်းရဲ့ အလွန်မှာတော့ မြှုပ်လိုက်တဲ့အရာတွေ ပြန်ထလာတတ်တဲ့ ရှေးဟောင်းမြေတစ်ကွက် ရှိတယ်ဆိုတာ Louis သိလာတဲ့အခါ — ပြန်လာတဲ့အရာတွေဟာ အရင်အတိုင်း မဟုတ်တော့ဘူးဆိုတာကိုပါ သိရပါတော့တယ်။

ဒီဝတ္ထုရဲ့ ကြောက်စရာအစစ်က တစ္ဆေသရဲတွေ မဟုတ်ပါဘူး — ချစ်ရသူဆုံးရှုံးမှုရဲ့ နာကျင်မှုနဲ့ အဲဒီနာကျင်မှုက လူတစ်ယောက်ကို ဘယ်လောက်အထိ လုပ်ခိုင်းနိုင်လဲဆိုတဲ့ မေးခွန်းပါ။ King ဟာ မိဘတစ်ယောက်ရဲ့ အဆိုးဆုံး အိပ်မက်ဆိုးကို စာမျက်နှာပေါ် တင်ပြထားပြီး၊ စာဖတ်သူကို သိသိကြီးနဲ့ မလွှဲမရှောင်သာ ခြေလှမ်းတွေဆီ လိုက်ကြည့်ခိုင်းပါတယ်။ Sometimes dead is better ဆိုတဲ့ စာကြောင်းဟာ horror စာပေသမိုင်းရဲ့ နာမည်အကြီးဆုံး စာကြောင်းတွေထဲ ပါဝင်ပါတယ်။

နှလုံးသားခိုင်တဲ့ စာဖတ်သူတွေအတွက်ပဲ ညွှန်းချင်တဲ့ စာအုပ်ပါ။ King ကို စဖတ်မယ့်သူထက် သူ့လက်ရာအရသာ သိပြီးသားသူတွေအတွက် ပိုသင့်တော်ပါတယ်။ ဖတ်ပြီးတဲ့ညမှာ အိမ်နောက်ဖေးက ခြေသံကြားရင် ရင်တုန်သွားနိုင်တာကတော့ ကျွန်တော်တို့ တာဝန်မယူပါဘူး။