Frankenstein — Mary Shelley ရဲ့ ၁၈၁၈ ခုနှစ် မူရင်း gothic ဂန္ထဝင်

၁၈၁၆ ခုနှစ် မိုးသည်းတဲ့ နွေရာသီညတစ်ညမှာ ဆွစ်ဇာလန်က ကန်ဘေးအိမ်တစ်အိမ်မှာ စုနေကြတဲ့ စာရေးဆရာတွေဟာ တစ္ဆေဇာတ်လမ်း ပြိုင်ရေးကြမယ်လို့ သဘောတူခဲ့ကြပါတယ်။ အဲဒီပြိုင်ပွဲထဲကနေ အသက် ၁၈ နှစ်အရွယ် မိန်းကလေးတစ်ယောက် ရေးခဲ့တဲ့ ဇာတ်လမ်းဟာ နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာကျော်ကြာအောင် ကမ္ဘာ့စာပေကို လွှမ်းမိုးထားခဲ့ပါတယ်။ Mary Shelley ရဲ့ Frankenstein ကို ကမ္ဘာ့ပထမဆုံး science fiction ဝတ္ထုအဖြစ် စာပေပညာရှင်တွေက သတ်မှတ်ကြပါတယ်။

လူငယ်သိပ္ပံပညာရှင် Victor Frankenstein ဟာ သေခြင်းတရားကို ကျော်လွှားချင်တဲ့ ဆန္ဒနဲ့ လူသေအစိတ်အပိုင်းတွေကနေ သတ္တဝါတစ်ကောင်ကို အသက်သွင်းလိုက်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်ဖန်တီးလိုက်တဲ့အရာရဲ့ ရုပ်ဆင်းကို ကြောက်လန့်ပြီး ထွက်ပြေးလိုက်တဲ့အခါ၊ စွန့်ပစ်ခံ သတ္တဝါဟာ လူ့လောကရဲ့ ငြင်းပယ်မှုတွေကြားထဲ တစ်ယောက်တည်း ရုန်းကန်ရင်း ဖန်တီးရှင်ဆီ ပြန်လာပါတယ်။ ဖန်တီးရှင်နဲ့ ဖန်တီးခံရသူကြားက အငြိုးအတေးဟာ နှစ်ဦးစလုံးကို ပျက်စီးခြင်းဆီ ခေါ်ဆောင်သွားပါတော့တယ်။

ဒီဝတ္ထုကို နှစ်နှစ်ရာကြာအောင် အသက်ဝင်နေစေတာက ရုပ်ရှင်တွေထဲကလို ဘီလူးဇာတ်လမ်း သက်သက်မဟုတ်လို့ပါပဲ။ တာဝန်မယူတဲ့ ဖန်တီးမှုရဲ့ အကျိုးဆက်၊ အထီးကျန်မှုရဲ့ နာကျင်ခြင်း၊ လူဆိုတာ ဘာလဲဆိုတဲ့ မေးခွန်း — ဒီအကြောင်းအရာတွေဟာ AI ခေတ်ရောက်နေတဲ့ ဒီနေ့မှာ ပိုတောင် ဆီလျော်နေပါသေးတယ်။ ဝတ္ထုထဲက သတ္တဝါဟာ စကားပြောနိုင်၊ တွေးခေါ်နိုင်၊ ခံစားနိုင်တဲ့အတွက် သူ့ရဲ့ ဝမ်းနည်းစရာ ပြောစကားတွေက ဇာတ်လမ်းရဲ့ အထိရှဆုံး အပိုင်းတွေဖြစ်ပါတယ်။

Horror စာပေရဲ့ အမြစ်ကို လေ့လာချင်သူတိုင်း မဖြစ်မနေ ဖတ်ရမယ့် ပင်ရင်းစာအုပ်ပါ။ ရုပ်ရှင်တွေနဲ့ လုံးဝမတူတဲ့ မူရင်းဇာတ်လမ်းရဲ့ အနက်ရှိုင်းမှုကို တွေ့ရမှာမို့ Frankenstein ကို သိပြီးသားထင်နေသူတွေတောင် အံ့ဩရပါလိမ့်မယ်။ Junji Ito ရဲ့ manga ဗားရှင်းနဲ့ ယှဉ်ဖတ်ကြည့်ရင်လည်း အရသာတစ်မျိုး ရှိပါတယ်။