isekai ဇာတ်လမ်းတွေထဲမှာ ဇာတ်လိုက်တွေဟာ သူရဲကောင်း၊ မင်းသား၊ slime အဖြစ်တောင် ပြန်မွေးလာဖူးပါပြီ။ Okina Baba ရဲ့ So I’m a Spider, So What? မှာတော့ ပင့်ကူ ဖြစ်လာပါတယ် — ပိုဆိုးတာက ကမ္ဘာ့အန္တရာယ် အများဆုံး ဂူထဲက ကိုယ့်မိခင်ကိုယ်တိုင်က ကလေးတွေကို စားတတ်တဲ့ ဘီလူးပင့်ကူ မျိုးနွယ်ပါ။ light novel၊ manga၊ anime အဖြစ် ရေပန်းစားခဲ့တဲ့ ဒီစီးရီးက ဟာသနဲ့ ရှင်သန်ရေးကို ပေါင်းစပ်ထားပါတယ်။
Kyoto Animation ရဲ့ anime ကို ကြည့်ပြီး မျက်ရည်မကျဘဲ နေနိုင်သူ နည်းပါးလှတဲ့ Violet Evergarden ဟာ မူရင်းမှာ Kana Akatsuki ရေးသားပြီး Kyoto Animation Award ပထမဆုရ light novel ဖြစ်ပါတယ်။ anime မှာ ပါဝင်ခြင်း မရှိတဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေ၊ ပိုနက်ရှိုင်းတဲ့ ဇာတ်ကောင်တွေရဲ့ အတွင်းစိတ်ကို စာအုပ်ထဲမှာ တွေ့ရလို့ anime fan တိုင်း ဖတ်သင့်တဲ့ စာအုပ်ပါ။
Wait For Me Yesterday in Spring နဲ့ An Autumn in Amber တို့ကို ဖတ်ပြီး Mei Hachimoku ရဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေကို ချစ်သွားသူတွေ များပါတယ်။ The Tunnel to Summer, the Exit of Goodbyes ကတော့ အဲဒီစာရေးဆရာရဲ့ နာမည်ကို ကမ္ဘာသိအောင် လုပ်ပေးခဲ့တဲ့ ပထမဆုံး လက်ရာပါ။ Shogakukan light novel ဆုရ ဖြစ်ပြီး ၂၀၂၂…
တိုက်ခန်းတစ်ခုတည်းမှာ နံရံတစ်ချပ်ခြားပြီး နေထိုင်နေကြပေမယ့် တစ်ခါမှ စကားမပြောဖူးတဲ့ ကျောင်းသား ကျောင်းသူနှစ်ယောက် — Saekisan ရဲ့ The Angel Next Door Spoils Me Rotten ဟာ အဲဒီလို ရိုးရှင်းတဲ့ အစကနေ နှလုံးသားကို နွေးထွေးစေတဲ့ အချစ်ဇာတ်လမ်းကို ရေးဖွဲ့ထားတဲ့ light novel ပါ။ ၂၀၂၃ မှာ anime ထွက်ပြီးနောက် “ချိုမြိန်လွန်းလို့ သွားနာတယ်” လို့ fan တွေ ပြောကြတဲ့ စီးရီးဖြစ်လာပါတယ်။
isekai ဇာတ်လမ်းတွေထဲမှာ ဇာတ်လိုက်ဟာ သူရဲကောင်း၊ မင်းသား၊ မှော်ဆရာ ဖြစ်လာတတ်ပါတယ်။ Fuse ရဲ့ That Time I Got Reincarnated as a Slime (Tensura) မှာတော့ ဇာတ်လိုက်ဟာ ဂိမ်းတွေထဲမှာ အညံ့ဆုံး ဘီလူးဖြစ်တဲ့ slime တစ်ကောင် ဖြစ်လာပါတယ်။ ဒီရယ်စရာ အစကနေ light novel၊ manga၊ anime ၃ ရာသီနဲ့ ရုပ်ရှင်အထိ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းမှာ အုပ်ရေ သန်းပေါင်း ၄၀…
“ကမ္ဘာသစ်မှာ ပြန်မွေးလာတယ်” ဆိုတဲ့ isekai ဇာတ်လမ်းအမျိုးအစားဟာ ဒီနေ့ light novel နဲ့ anime လောကကို လွှမ်းမိုးထားပါတယ်။ အဲဒီ genre တစ်ခုလုံးရဲ့ စံနှုန်းကို ချမှတ်ပေးခဲ့တဲ့ စာအုပ်လို့ fan တွေက ချီးကျူးကြတာက Rifujin na Magonote ရဲ့ Mushoku Tensei: Jobless Reincarnation ပါ။ online မှာ စတင်ရေးသားခဲ့ပြီး ဂျပန်ရဲ့ အကြီးဆုံး web novel site မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ…
Mei Hachimoku ရဲ့ ‘ရာသီလေးပါး’ လက်ရာတွေထဲမှာ ဆောင်းဦးရာသီကို ကိုယ်စားပြုတဲ့ စာအုပ်ပါ။ နွေရာသီရဲ့ Tunnel to Summer နဲ့ နွေဦးရဲ့ Wait For Me Yesterday in Spring တို့လိုပဲ ဒီစာအုပ်မှာလည်း အချိန်ဟာ ရိုးရိုးမစီးပါဘူး — ခဏတစ်ဖြုတ်၊ သုညစက္ကန့်အတွင်းမှာ ဖြစ်ပျက်သွားတဲ့ ခရီးတစ်ခုကို ဗဟိုပြုထားပါတယ်။
နွေဦးရာသီ၊ ကျောင်းနှစ်သစ်ရဲ့ အစမှာ ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခုက ဇာတ်လမ်းကို စပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီဇာတ်လမ်းမှာ အချိန်ဟာ ရိုးရိုးမစီးပါဘူး — ဇာတ်ကောင်ဟာ ပြီးခဲ့တဲ့ နေ့ရက်တွေဆီ ပြန်ရောက်သွားနိုင်တဲ့ အခြေအနေနဲ့ ကြုံရပြီး၊ ချစ်ရသူကို ကယ်ဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ရလာပါတယ်။ အချိန်ခရီးဇာတ်လမ်းတိုင်းလိုပဲ မေးခွန်းက တစ်ခုတည်းပါ — ပြောင်းလို့ရတာနဲ့ ပြောင်းသင့်တာ အတူတူလား။
San Magnolia သမ္မတနိုင်ငံဟာ ရန်သူ့စက်ရုပ်တပ်တွေနဲ့ စစ်ဖြစ်နေပေမယ့် ‘လူသားအသေအပျောက် သုညနဲ့ စစ်နိုင်နေတယ်’ လို့ နေ့တိုင်း ကြေညာပါတယ်။ အမှန်ကတော့ နယ်စပ်ရဲ့ အပြင်ဘက် 86 ခေါ်တဲ့ ဒေသမှာ လူမျိုးရေးခွဲခြားခံထားရတဲ့ လူငယ်တွေဟာ လူသားအဖြစ်တောင် အသိအမှတ်မပြုခံရဘဲ နေ့တိုင်း သေနေကြတာပါ။ အရာရှိမလေး Lena ဟာ အဲဒီတပ်ဖွဲ့ကို အဝေးကနေ ကွပ်ကဲရသူအဖြစ် တာဝန်ကျလာပြီး၊ တပ်မှူး Shin နဲ့ အသံချင်း ဆက်သွယ်ရာကနေ အမှန်တရားတွေကို တစ်ခုချင်း သိလာပါတယ်။