Bridget ဟာ ပုံမှန်ဘဝကို တမ်းတနေတဲ့ မင်းသမီးတစ်ပါးပါ။ Rhys ကတော့ စကားနည်းပြီး စည်းကမ်းတင်းကျပ်တဲ့ သူမရဲ့ ကိုယ်ရံတော်အသစ်ပါ။ နှစ်ယောက်ကြားက စကားများတာကနေ စတဲ့ ဆက်ဆံရေးဟာ တစ်ဖြည်းဖြည်း တခြားတစ်ခုခု ဖြစ်လာပေမယ့်၊ ရာထူးအရရော နန်းတွင်းစည်းမျဉ်းအရရော ဒါဟာ ဘယ်လိုမှ ဖြစ်လို့မရတဲ့ အချစ်ပါ။ ထီးနန်းက ရွေးခိုင်းလာတဲ့အခါ Bridget မှာ ဘာစွန့်ရမလဲဆိုတဲ့ မေးခွန်းက ဇာတ်လမ်းရဲ့ အချက်အခြာပါ။
နွေဦးရာသီ၊ ကျောင်းနှစ်သစ်ရဲ့ အစမှာ ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခုက ဇာတ်လမ်းကို စပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီဇာတ်လမ်းမှာ အချိန်ဟာ ရိုးရိုးမစီးပါဘူး — ဇာတ်ကောင်ဟာ ပြီးခဲ့တဲ့ နေ့ရက်တွေဆီ ပြန်ရောက်သွားနိုင်တဲ့ အခြေအနေနဲ့ ကြုံရပြီး၊ ချစ်ရသူကို ကယ်ဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ရလာပါတယ်။ အချိန်ခရီးဇာတ်လမ်းတိုင်းလိုပဲ မေးခွန်းက တစ်ခုတည်းပါ — ပြောင်းလို့ရတာနဲ့ ပြောင်းသင့်တာ အတူတူလား။
Charlie ဟာ ကျောင်းမှာ out ဖြစ်ပြီးသား တစ်ဦးတည်းသော ကျောင်းသားအဖြစ် ခက်ခဲတဲ့ နှစ်တစ်နှစ်ကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသူပါ။ နှစ်သစ်မှာ rugby ကစားသမား Nick နဲ့ ဘေးချင်းကပ် ထိုင်ရပါတယ်။ နှစ်ယောက်ဟာ လုံးဝမတူတဲ့ လောကနှစ်ခုက လာကြပေမယ့် သူငယ်ချင်း ဖြစ်လာကြပြီး၊ Charlie ကတော့ မဖြစ်နိုင်မှန်းသိရဲ့သားနဲ့ Nick ကို ကြိုက်မိနေပါပြီ။ ဒါပေမယ့် အချစ်ဆိုတာ တစ်ခါတလေ ကိုယ်ထင်တာထက် ပိုရှုပ်ထွေးပြီး၊ ပိုလည်း ရိုးရှင်းတတ်ပါတယ်။
ကျောင်းသူ Aya ဟာ record ဆိုင်မှာ အမြဲတွေ့ရတဲ့၊ mask တပ်ထားပြီး rock ဂီတကို ကျွမ်းကျင်စွာ ပြောတတ်တဲ့ ‘ကောင်လေး’ တစ်ယောက်ကို စိတ်ဝင်စားနေပါတယ်။ သူမ မသိတာက အဲဒီ ‘ကောင်လေး’ ဟာ ကောင်လေးမဟုတ်ဘဲ သူမရဲ့ အတန်းဖော် ကျောင်းသူ Mitsuki ဖြစ်နေတာပါ။ Mitsuki ဘက်ကလည်း ကိုယ့်အမှန်အတိုင်း ဖော်ပြရမလား၊ ဒီအတိုင်း ဆက်ထားရမလား ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေပါတယ်။
ဆင်းရဲတဲ့ ကျောင်းသား Futaro ဟာ စာအရမ်းတော်ပေမယ့် သူငယ်ချင်း မရှိသလောက် ရှားသူပါ။ တစ်နေ့မှာ လစာကောင်းကောင်းနဲ့ private tutor အလုပ် ရလိုက်ပါတယ် — သင်ရမှာက ချမ်းသာတဲ့ မိသားစုက မွေးချင်းငါးယောက် အမွှာညီအစ်မတွေပါ။ ပြဿနာက အဲဒီငါးယောက်လုံး စာမေးပွဲ ကျရှုံးထားပြီး စာလုံးဝ မကျက်ချင်ကြတာပါ။
ရုံးဝန်ထမ်း Narumi ဟာ ကိုယ့် fujoshi ဝါသနာကို လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေ မသိအောင် အသေအလဲ ဖုံးကွယ်ထားရသူပါ။ ရုံးအသစ် ပြောင်းလိုက်တော့ ငယ်သူငယ်ချင်း Hirotaka နဲ့ ပြန်ဆုံပါတယ် — သူကတော့ ကိုယ့် gamer ဘဝကို ဘယ်တုန်းကမှ မဖုံးကွယ်ခဲ့သူပါ။ အရက်ဝိုင်းတစ်ခုအပြီးမှာ Hirotaka က ရိုးရိုးလေး အဆိုပြုလိုက်ပါတယ် — ငါနဲ့ တွဲရင် ဂိမ်းလည်း အတူဆော့လို့ရတယ်၊ ဝါသနာလည်း ဖွက်စရာမလိုဘူး တဲ့။