Never Let Me Go

၂၀၁၇ ခုနှစ် စာပေနိုဘယ်ဆုရှင် Kazuo Ishiguro ရဲ့ Never Let Me Go ဟာ ၂၀၀၅ မှာ ထွက်ရှိခဲ့ပြီး Booker Prize ဆန်ခါတင်စာရင်းဝင်ခဲ့ကာ ၂၁ ရာစုရဲ့ အကောင်းဆုံးဝတ္ထုတွေကို စာရင်းပြုစုတိုင်း အမြဲလိုလို ပါဝင်တဲ့ စာအုပ်ပါ။ ၂၀၁၀ မှာ Carey Mulligan၊ Andrew Garfield၊ Keira Knightley တို့ သရုပ်ဆောင်တဲ့ ရုပ်ရှင်အဖြစ်လည်း ရိုက်ကူးခဲ့ပါတယ်။ ဒီစာအုပ်ကို အကြောင်းအရာ သိပ်မသိဘဲ ဖတ်တာ အကောင်းဆုံးဖြစ်လို့ ဒီမှာလည်း လိုအပ်သလောက်ပဲ မိတ်ဆက်ပေးပါမယ်။

ဇာတ်လမ်းကို ပြောပြသူက အသက်သုံးဆယ့်တစ်နှစ်အရွယ် Kathy H. ပါ။ သူမဟာ ၁၉၉၀ ပြည့်လွန်နှစ်တွေရဲ့ အင်္ဂလန်မှာ “carer” လို့ခေါ်တဲ့ အလုပ်ကို လုပ်နေရင်း ကားမောင်းရတဲ့ ခရီးရှည်တွေမှာ ကလေးဘဝကို ပြန်ပြောင်းသတိရနေပါတယ်။ သူမ ကြီးပြင်းခဲ့တာက အင်္ဂလန်ကျေးလက်ထဲမှာ သီးခြားတည်ရှိတဲ့ Hailsham ဆိုတဲ့ အိပ်ဆောင်ကျောင်းပါ။ အဲဒီမှာ ကလေးတွေကို ပန်းချီဆွဲဖို့၊ ကဗျာရေးဖို့ အထူးအားပေးပြီး ကျန်းမာရေးကိုလည်း အလွန်အမင်း ဂရုစိုက်ပေးပါတယ်။ ဆရာမတွေကတော့ တစ်ခါတလေ ကလေးတွေကို ထူးဆန်းတဲ့ သနားကရုဏာအကြည့်နဲ့ ကြည့်တတ်ကြပါတယ်။

Kathy ရဲ့ အမှတ်ရစရာတွေရဲ့ ဗဟိုမှာ လူနှစ်ယောက် ရှိပါတယ် — ဩဇာကြီးပြီး စိတ်ကူးယဉ်တတ်တဲ့ အရင်းနှီးဆုံးသူငယ်ချင်း Ruth နဲ့ ဒေါသထွက်လွယ်လို့ အနိုင်ကျင့်ခံရတတ်ပေမယ့် စိတ်ရင်းဖြူတဲ့ ကောင်လေး Tommy ပါ။ သုံးယောက်ကြားက ခင်မင်မှု၊ မနာလိုမှု၊ မပြောဖြစ်ခဲ့တဲ့ ခံစားချက်တွေဟာ ကျောင်းပြီးလို့ အပြင်လောကထဲ ရောက်တဲ့အထိ ပါလာပါတယ်။ Hailsham ကလေးတွေဟာ ဘာကြောင့် “ထူးခြား” တာလဲ၊ သူတို့ရဲ့ အနာဂတ်က ဘာလဲဆိုတာကိုတော့ စာရေးသူက ကလေးတွေ ကိုယ်တိုင် “သိသလိုလို မသိသလိုလို” ကြီးပြင်းခဲ့ရသလိုပဲ စာဖတ်သူကိုလည်း တဖြည်းဖြည်းချင်းသာ သိစေပါတယ်။

Ishiguro ရဲ့ စာဟာ အသံမကျယ်ပါဘူး။ Kathy က သာမန်စကားပြောသလို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ပြောပြသွားတာဖြစ်ပြီး အဲဒီတည်ငြိမ်မှုကပဲ ဖတ်ပြီးတဲ့အခါ ရင်ထဲ ပိုလေးလံစေပါတယ်။ သိပ္ပံစိတ်ကူးယဉ် နောက်ခံပါပေမယ့် နည်းပညာအကြောင်း မဟုတ်ဘဲ အချိန်ကန့်သတ်ချက်ရှိတဲ့ ဘဝမှာ ချစ်ခြင်း၊ အမှတ်တရနဲ့ လူ့တန်ဖိုးဆိုတာ ဘာလဲဆိုတဲ့ အကြောင်းပါ။ အက်ရှင်၊ ပုန်ကန်မှုတွေ မျှော်လင့်ထားရင်တော့ စိတ်ပျက်ရနိုင်ပါတယ်။ သေဆုံးမှု၊ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကျင့်ဝတ်နဲ့ ဆုံးရှုံးမှုအကြောင်း လေးလံတဲ့ အကြောင်းအရာတွေ ပါဝင်တာကြောင့် စိတ်အားငယ်နေချိန်မှာ သတိထားဖတ်စေချင်ပါတယ်။

The Remains of the Day၊ Klara and the Sun လို Ishiguro ရဲ့ တခြားလက်ရာတွေ ကြိုက်သူ၊ 1984၊ The Giver လို dystopia တွေကို ပိုတိတ်ဆိတ်၊ ပိုလူသားဆန်တဲ့ ပုံစံနဲ့ ဖတ်ချင်သူ၊ Norwegian Wood လို လွမ်းဆွတ်ဖွယ် ငယ်ဘဝဇာတ်လမ်းတွေ နှစ်သက်သူတွေအတွက် ဒီစာအုပ်က သင့်တော်ပါတယ်။ ရုပ်ရှင်နဲ့ review တွေကို ရှောင်ပြီး စာအုပ်ကို အရင်ဖတ်ပါ၊ သင့်ဘဝမှာ အကြာကြီး မမေ့နိုင်မယ့် စာအုပ်တစ်အုပ် ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။