ပြင်သစ်ဒဿနပညာရှင် Jean-Paul Sartre ရဲ့ ပထမဆုံးဝတ္ထု Nausea (ပြင်သစ်လို La Nausée) ဟာ ၁၉၃၈ မှာ ထွက်ခဲ့ပြီး existentialism လို့ခေါ်တဲ့ တည်ရှိမှုဒဿနကို ဝတ္ထုပုံစံနဲ့ တင်ပြခဲ့တဲ့ အထင်ရှားဆုံး လက်ရာတစ်ခုပါ။ Sartre ဟာ ၁၉၆၄ စာပေနိုဘယ်ဆုကို ချီးမြှင့်ခံရပေမယ့် လက်မခံဘဲ ငြင်းပယ်ခဲ့တဲ့အတွက်လည်း ကျော်ကြားသူဖြစ်ပြီး ဒီဝတ္ထုက သူ့ရဲ့ နောက်ပိုင်း ဒဿနကျမ်းကြီးတွေဆီ သွားတဲ့ တံခါးပေါက်လို ဖြစ်ပါတယ်။
“ဒီနေ့ အမေ ဆုံးတယ်။ ဒါမှမဟုတ် မနေ့က ဖြစ်မလား၊ ငါ မသိဘူး” — ကမ္ဘာ့စာပေသမိုင်းမှာ အအေးစက်ဆုံး၊ အထင်ရှားဆုံး ဖွင့်ချီစာကြောင်းတွေထဲက တစ်ကြောင်းနဲ့ စတင်တဲ့ Albert Camus ရဲ့ The Stranger ဟာ ၁၉၄၂ မှာ ထုတ်ဝေခဲ့ပြီး ၂၀ ရာစုရဲ့ အကောင်းဆုံး ဝတ္ထုတွေထဲ ပါဝင်ပါတယ်။ Camus ဟာ ၁၉၅၇ မှာ Nobel စာပေဆုကို ရခဲ့ပြီး ဒီဝတ္ထုက သူ့ရဲ့ “absurd” ဒဿနကို…
“Gregor Samsa ဟာ တစ်မနက် စိတ်မအေးရတဲ့ အိပ်မက်တွေကနေ နိုးလာတဲ့အခါ ကိုယ့်အိပ်ရာပေါ်မှာ ဧရာမ ပိုးကောင်ကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်နေတာကို တွေ့ရတယ်” — ကမ္ဘာ့စာပေမှာ အကျော်ကြားဆုံး ဖွင့်ချီစာကြောင်းတွေထဲက တစ်ကြောင်းပါ။ Franz Kafka ရဲ့ The Metamorphosis ဟာ ၁၉၁၅ မှာ ထုတ်ဝေခဲ့ပြီး တစ်ရာစုကျော် ကြာတဲ့အထိ စာပေပညာရှင်တွေ ငြင်းခုံ ဆွေးနွေးနေဆဲ၊ “Kafkaesque” ဆိုတဲ့ စကားလုံးကိုပါ မွေးဖွားစေခဲ့တဲ့ လက်ရာပါ။