The Stranger

“ဒီနေ့ အမေ ဆုံးတယ်။ ဒါမှမဟုတ် မနေ့က ဖြစ်မလား၊ ငါ မသိဘူး” — ကမ္ဘာ့စာပေသမိုင်းမှာ အအေးစက်ဆုံး၊ အထင်ရှားဆုံး ဖွင့်ချီစာကြောင်းတွေထဲက တစ်ကြောင်းနဲ့ စတင်တဲ့ Albert Camus ရဲ့ The Stranger ဟာ ၁၉၄၂ မှာ ထုတ်ဝေခဲ့ပြီး ၂၀ ရာစုရဲ့ အကောင်းဆုံး ဝတ္ထုတွေထဲ ပါဝင်ပါတယ်။ Camus ဟာ ၁၉၅၇ မှာ Nobel စာပေဆုကို ရခဲ့ပြီး ဒီဝတ္ထုက သူ့ရဲ့ “absurd” ဒဿနကို ဇာတ်လမ်းအဖြစ် ဖော်ပြထားတာပါ။

Meursault ဟာ ပြင်သစ်ကိုလိုနီ Algeria ရဲ့ Algiers မြို့မှာ ရုံးစာရေး လုပ်နေတဲ့ သာမန်လူတစ်ယောက်ပါ။ မိခင်ဆုံးလို့ အသုဘအခမ်းအနားကို သွားတဲ့အခါ ငိုကြွေးခြင်း မရှိ၊ မိခင်ရဲ့ အသက်ကိုတောင် မသိ၊ အလောင်းဘေးမှာ ကော်ဖီသောက်ပြီး ဆေးလိပ်သောက်ပါတယ်။ နောက်တစ်နေ့မှာ ရုံးလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ဟောင်း Marie နဲ့ ရေကူးကန်မှာ ပြန်တွေ့ပြီး ဟာသရုပ်ရှင် သွားကြည့်ကြပါတယ်။ Marie က သူ့ကို ချစ်လားလို့ မေးတဲ့အခါ “ဒါက ဘာမှ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး” လို့ ရိုးရိုးသားသား ဖြေပါတယ်။

ပူလောင်တဲ့ နွေရာသီ တစ်နေ့မှာ Meursault ဟာ အိမ်နီးချင်း Raymond ရဲ့ ပြဿနာထဲ မသိမသာ ပါဝင်သွားပြီး ကမ်းခြေမှာ နေရောင်ခြည်ရဲ့ ပြင်းထန်မှုအောက် ခေါင်းမူးဝေနေချိန် အာရပ်လူမျိုး တစ်ယောက်ကို သေနတ်နဲ့ ပစ်သတ်လိုက်ပါတယ်။ ဝတ္ထုရဲ့ ဒုတိယပိုင်းမှာ တရားရုံး ရှေ့မှာ Meursault ကို စစ်ဆေးကြပါတယ်။ ထူးဆန်းတာက တရားစွဲဆိုသူတွေက လူသတ်မှုထက် သူ မိခင်အသုဘမှာ မငိုခဲ့တာ၊ နောက်တစ်နေ့ ရုပ်ရှင်ကြည့်ခဲ့တာကို ပိုပြီး အလေးပေး ဝေဖန်ကြပြီး လူ့အဖွဲ့အစည်းရဲ့ စည်းမျဉ်းအတိုင်း “မခံစားတတ်” တဲ့ လူကို အပြစ်ပေးကြပါတယ်။

The Stranger ဟာ “ဘဝမှာ အဓိပ္ပာယ် ရှိလား” ဆိုတဲ့ မေးခွန်းကို ရင်ဆိုင်စေပါတယ်။ Camus ရဲ့ အဖြေက အံ့ဩစရာပါ — ဘဝဟာ ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားတဲ့ အဓိပ္ပာယ် မရှိပေမယ့် အဲဒါကို လက်ခံလိုက်တဲ့အခါ လွတ်လပ်မှုကို တွေ့ရှိနိုင်တယ်ဆိုတာပါ။ ရိုးရှင်းပြီး တိုတောင်းတဲ့ စာကြောင်းတွေ၊ ခံစားချက်မပါတဲ့ ဇာတ်ကြောင်းပြောဟန်က ဖတ်သူကို Meursault ကို ရွံရှာစေရင်းနဲ့ပဲ နားလည်မိသွားစေပါတယ်။ Matthew Ward ရဲ့ ဘာသာပြန်က ခေတ်ပေါ် English နဲ့ ရှင်းလင်းပြီး စာမျက်နှာ နည်းလို့ ဒဿနဝတ္ထု စတင်ဖတ်သူတွေအတွက် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပါ။

The Metamorphosis၊ No Longer Human၊ Crime and Punishment လို လူ့ဘဝရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို မေးခွန်းထုတ်တဲ့ စာအုပ်တွေ ကြိုက်သူ၊ ဒဿနကို စတင်လေ့လာချင်သူ၊ ဖတ်ပြီး နေ့ရက်တွေ ကြာတဲ့အထိ တွေးနေမိမယ့် စာအုပ်ကို ရှာနေသူတိုင်းအတွက် ဒီစာအုပ်က သင့်တော်ပါတယ်။