The Bell Jar

Pulitzer ဆုရ ကဗျာဆရာမ Sylvia Plath ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော ဝတ္ထု The Bell Jar ဟာ ၁၉၆၃ မှာ ကလောင်အမည်နဲ့ ထုတ်ဝေခဲ့ပြီး စာရေးသူ ကွယ်လွန်ပြီးနောက်မှ သူမရဲ့ နာမည်ရင်းနဲ့ ပြန်ထုတ်ခဲ့ပါတယ်။ စိတ်ကျရောဂါကို ရိုးသားစွာ ရေးဖွဲ့ခဲ့တဲ့ ပထမဆုံး ဝတ္ထုတွေထဲ ပါဝင်ပြီး ယနေ့အထိ စိတ်ကျန်းမာရေးအကြောင်း အရေးအပါဆုံး စာပေတွေထဲက တစ်ခု ဖြစ်နေပါတယ်။

၁၉၅၀ ပြည့်နှစ်တွေ၊ Esther Greenwood ဟာ ပါရမီရှိပြီး ပညာသင်ဆုတွေ ရထားတဲ့ ကောလိပ် ကျောင်းသူပါ။ နွေရာသီမှာ New York မြို့က နာမည်ကြီး အမျိုးသမီး မဂ္ဂဇင်းတစ်ခုမှာ အလုပ်သင်အဖြစ် ရွေးချယ်ခံရပြီး ပါတီတွေ၊ ဖက်ရှင်တွေ၊ ခမ်းနားတဲ့ ညစာပွဲတွေနဲ့ အိပ်မက်ထဲကလို ဘဝကို ရောက်နေပါတယ်။ ဒါပေမယ့် Esther ကတော့ ဘာကိုမှ မခံစားရဘဲ ဗလာဖြစ်နေသလို ခံစားရပါတယ် — သူမဟာ ဖန်ဖုံး (bell jar) ကြီးအောက်မှာ ပိတ်မိနေပြီး ကမ္ဘာကို ဝေဝါးစွာ မြင်နေရသလိုပါ။

အိမ်ပြန်ရောက်တဲ့အခါ စာရေးသင်တန်းတစ်ခုကို လက်မခံခဲ့ရလို့ Esther ရဲ့ စိတ်အခြေအနေဟာ တဖြည်းဖြည်း ပိုဆိုးလာပါတယ်။ အိပ်မရ၊ စာမဖတ်နိုင်၊ ဆုံးဖြတ်ချက် မချနိုင်ဘဲ စိတ်ကျရောဂါရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးထဲ ကျဆင်းသွားပြီး ဆေးရုံမှာ ကုသမှု ခံယူရပါတယ်။ Plath ကိုယ်တိုင်ရဲ့ ၁၉၅၃ ခုနှစ် အတွေ့အကြုံတွေပေါ် အခြေခံထားတဲ့ ဒီဇာတ်လမ်းဟာ အမျိုးသမီးတွေအပေါ် လူ့အဖွဲ့အစည်းရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေ — လက်ထပ်၊ ကလေးမွေး၊ ဇနီးကောင်း ဖြစ်ရမယ် — က Esther လို ရည်မှန်းချက်ရှိတဲ့ မိန်းကလေးကို ဘယ်လို ဖိနှိပ်ခဲ့လဲ ဆိုတာကိုလည်း ဖော်ပြထားပါတယ်။

Plath ရဲ့ ကဗျာဆန်ပြီး ချွန်ထက်တဲ့ စာရေးဟန်၊ မှောင်မိုက်တဲ့ ဟာသဉာဏ်တွေကြောင့် ဝမ်းနည်းစရာ အကြောင်းအရာ ဖြစ်ပေမယ့် ဖတ်ရ စွဲမက်စရာ ကောင်းပါတယ်။ စိတ်ကျရောဂါကို ကိုယ်တိုင် မခံစားဖူးသူတွေ နားလည်စာနာနိုင်ဖို့ အထူး အထောက်အကူ ဖြစ်ပါတယ်။ သတိပေးချက် — ကိုယ့်ကိုယ်ကို အဆုံးစီရင်ဖို့ ကြိုးစားခြင်း၊ စိတ်ရောဂါ ကုသမှုဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာတွေ ပါဝင်ပါတယ်။ ဒီလို ခံစားချက်တွေနဲ့ ရုန်းကန်နေရသူဆိုရင် ယုံကြည်ရသူ ဒါမှမဟုတ် ကျွမ်းကျင်သူနဲ့ တိုင်ပင်ဖို့ တိုက်တွန်းချင်ပါတယ်။

Girl in Pieces၊ Norwegian Wood၊ The Catcher in the Rye လို စိတ်ကျန်းမာရေးနဲ့ ကြီးပြင်းခြင်းအကြောင်း ဂန္ထဝင် ကြိုက်သူ၊ အမျိုးသမီးစာပေကို လေ့လာသူ၊ ကဗျာချစ်သူတွေအတွက် ဒီစာအုပ်က သင့်တော်ပါတယ်။