Piranesi

Jonathan Strange & Mr Norrell ရဲ့ စာရေးဆရာမ Susanna Clarke ရဲ့ Piranesi ဟာ ၂၀၂၁ Women’s Prize for Fiction ဆုရခဲ့ပြီး စာမျက်နှာ နှစ်ရာကျော်သာ ရှိပေမယ့် ဖတ်ပြီးသူတိုင်း “ဘယ်စာအုပ်နဲ့မှ မတူဘူး” လို့ ပြောကြတဲ့ ထူးခြားတဲ့ ဝတ္ထုပါ။ အကြောင်းအရာကို သိပ်မသိဘဲ ဖတ်တာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်လို့ ဒီမှာ အနည်းငယ်သာ မိတ်ဆက်ပေးပါမယ်။

Piranesi ဟာ “အိမ်” ထဲမှာ နေထိုင်ပါတယ်။ ဒီအိမ်ဟာ သာမန်အိမ် မဟုတ်ပါဘူး — ခန်းမတွေ၊ စင်္ကြံတွေ အဆုံးမရှိ ဆက်သွယ်နေပြီး နံရံတိုင်းမှာ တစ်ခုနဲ့ တစ်ခု မတူတဲ့ စကျင်ကျောက် ရုပ်ထု ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိပါတယ်။ အောက်ထပ်မှာ ပင်လယ်တစ်ခု ချုပ်နှောင်ခံထားရပြီး ဒီရေတက်တဲ့အခါ လှိုင်းတွေက လှေကားတွေအထိ တက်လာပါတယ်။ Piranesi ဟာ ဒီရေအတက်အကျဇယားကို မှတ်တမ်းတင်၊ ခန်းမတွေကို မြေပုံဆွဲ၊ ငှက်တွေကို ချစ်ခင်ပြီး အိမ်ကို နတ်ဘုရားလို ကိုးကွယ်ကာ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်ပါတယ်။

ကမ္ဘာပေါ်မှာ အသက်ရှင်နေတဲ့ လူ နှစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်လို့ Piranesi ယုံကြည်ထားပါတယ် — သူကိုယ်တိုင်နဲ့ တစ်ပတ်မှာ နှစ်ကြိမ် လာတွေ့တဲ့ “the Other” လို့ ခေါ်တဲ့ အမျိုးသားပါ။ the Other ဟာ အိမ်ထဲမှာ ဖုံးကွယ်နေတဲ့ “ကြီးမြတ်တဲ့ လျှို့ဝှက်ဉာဏ်ပညာ” ကို ရှာဖွေနေပြီး Piranesi ကို အကူအညီ တောင်းပါတယ်။ ဒါပေမယ့် တစ်နေ့မှာ အိမ်ထဲမှာ တတိယလူတစ်ယောက်ရဲ့ ခြေရာတွေ၊ ထူးဆန်းတဲ့ စာတွေ ပေါ်လာပြီး Piranesi ရဲ့ ဂျာနယ်ဟောင်းတွေထဲက သူ မမှတ်မိတဲ့ စာမျက်နှာတွေက ကမ္ဘာကြီးအကြောင်း သူ့ယုံကြည်ချက်အားလုံးကို မေးခွန်းထုတ်လာပါတယ်။

ဝတ္ထုတစ်ခုလုံးကို Piranesi ရဲ့ ဂျာနယ်ပုံစံနဲ့ ရေးထားပြီး သူ့ရဲ့ ရိုးသား၊ ကြင်နာ၊ အံ့ဩစိတ်အပြည့် အမြင်ကနေ ဖတ်ရတာဟာ ကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ မျက်လုံးနဲ့ ကမ္ဘာကို ပြန်ကြည့်ရသလိုပါ။ ပဟေဠိ တစ်ခုချင်းစီ ပေါ်လာတာနဲ့အမျှ ရင်ခုန်ပြီး အဆုံးမှာ အထီးကျန်မှု၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မှတ်ဉာဏ်၊ အံ့ဩခြင်းရဲ့ တန်ဖိုးအကြောင်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တွေးစေပါတယ်။

The Night Circus၊ Howl’s Moving Castle လို မှော်ဆန်တဲ့ ဝတ္ထုတွေ ကြိုက်သူ၊ ပဟေဠိနဲ့ ဒဿန ပေါင်းစပ်ထားတာကို နှစ်သက်သူ၊ စာမျက်နှာ နည်းပေမယ့် ကြာကြာ စွဲနစ်မယ့် စာအုပ် ရှာနေသူတွေအတွက် ဒီစာအုပ်ဟာ ရှားပါးတဲ့ ရတနာပါ။