Siddhartha

ဂျာမန် စာရေးဆရာ Hermann Hesse ဟာ ၁၉၄၆ ခုနှစ်မှာ စာပေဆိုင်ရာ နိုဘယ်ဆု ရရှိခဲ့သူဖြစ်ပြီး Steppenwolf၊ Demian၊ The Glass Bead Game တို့နဲ့ ကမ္ဘာကျော်ခဲ့သူပါ။ ၁၉၂၂ မှာ ထုတ်ဝေခဲ့တဲ့ Siddhartha ကတော့ သူ့လက်ရာတွေထဲမှာ အဖတ်အများဆုံး ဝတ္ထုတွေထဲက တစ်ပုဒ်ပါ။ စာအုပ်က ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး လမ်းညွှန် မဟုတ်ဘဲ ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်ဖြစ်ပေမယ့် ဘဝရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို ရှာနေသူ မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ ဖတ်ခဲ့ကြပြီး အင်္ဂလိပ်ဘာသာပြန်ကို ၁၉၅၁ ကစပြီး New Directions က ထုတ်ဝေနေတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဇာတ်လမ်းကို မြတ်စွာဘုရား ပွင့်တော်မူတဲ့ခေတ် ရှေးအိန္ဒိယမှာ နောက်ခံထားပါတယ်။ ဗြာဟ္မဏ မိသားစုက သားလိမ္မာ Siddhartha ဟာ ပညာတတ်၊ လူချစ်လူခင်ပေါများပေမယ့် ရင်ထဲမှာ မပြည့်မစုံ ခံစားနေရပါတယ်။ ဒါကြောင့် သူငယ်ချင်း Govinda နဲ့အတူ အိမ်ကို စွန့်ခွာပြီး တောထဲက ခြိုးခြံကျင့်ကြံသူတွေဆီ လိုက်သွားပါတယ်။ ဒီဝတ္ထုထဲက Siddhartha ဟာ ဗုဒ္ဓ ကိုယ်တော်တိုင် မဟုတ်ဘဲ နာမည်တူ လူငယ်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး Gotama လို့ အမည်တွင်တဲ့ ဗုဒ္ဓနဲ့ ခရီးတစ်လျှောက်မှာ ဆုံတွေ့ရတာကို ဖတ်ရမှာပါ။

ဒီစာအုပ်ရဲ့ အနှစ်သာရက အမှန်တရားကို သူတစ်ပါးရဲ့ သွန်သင်ချက်ကနေ ယူလို့ မရဘဲ ကိုယ်တိုင် ဖြတ်သန်းခဲ့တဲ့ အတွေ့အကြုံကနေမှ နားလည်ရတယ် ဆိုတဲ့ အတွေးပါ။ Siddhartha ဟာ ခြိုးခြံမှု တစ်ဖက်စွန်းကနေ လောကီစည်းစိမ်ရဲ့ တစ်ဖက်စွန်းအထိ ဖြတ်သန်းရင်း ချစ်ခြင်း၊ စီးပွား၊ ငြီးငွေ့ခြင်း၊ ဆုံးရှုံးခြင်းတို့ကို ကြုံရပါတယ်။ ဆရာ၊ မိတ်ဆွေ၊ ချစ်သူ ဆက်ဆံရေးတွေကြားမှာ လူတစ်ယောက်ဟာ ဘယ်လို ကြီးပြင်းရင့်ကျက်လာသလဲ ဆိုတာကို Hesse က တရားဟောသလို မဟုတ်ဘဲ ပုံပြင်တစ်ပုဒ်လို ညင်ညင်သာသာ ပြသထားပါတယ်။

စာအုပ်ဟာ စာမျက်နှာ ဘာမှ မများပေမယ့် တစ်ကြောင်းချင်း ဖြည်းဖြည်း ဖတ်ရတဲ့ စာအုပ်မျိုးပါ။ Hesse ရဲ့ စာဟန်ဟာ ကဗျာဆန်ပြီး ထပ်ကျော့ထပ်ကျော့ စီးဆင်းနေတဲ့ မြစ်ရေလို ငြိမ်ငြိမ်လေး ရှိပါတယ်။ အင်္ဂလိပ်စာ အခက်အခဲက အလယ်အလတ်ပဲ ရှိပေမယ့် အတွေးတွေကတော့ နက်နဲလို့ တစ်ခါဖတ်ပြီး နှစ်အနည်းငယ်ကြာမှ ပြန်ဖတ်ရင် အဓိပ္ပာယ်အသစ်တွေ ထပ်တွေ့ရတတ်ပါတယ်။ ဘာသာရေး ကျမ်းစာ မဟုတ်ဘဲ စာရေးဆရာရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အမြင်နဲ့ ရေးထားတဲ့ ဝတ္ထုဖြစ်တယ်ဆိုတာ သတိပြုဖတ်ရင် ပိုအရသာ ရှိပါလိမ့်မယ်။

Paulo Coelho ရဲ့ The Alchemist ကို နှစ်သက်ခဲ့သူ၊ Hesse ရဲ့ Demian နဲ့ Narcissus and Goldmund ကို ဆက်ဖတ်ချင်သူ၊ ဘဝလမ်းဆုံမှာ ရပ်နေပြီး ကိုယ်တကယ် ဘာကို လိုချင်တာလဲ လို့ မေးနေမိသူ သင့်အတွက် Siddhartha ဟာ အဖော်ကောင်း တစ်ယောက်လို ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။ လူငယ်ဘဝမှာ ဖတ်ရင် ခရီးစရဲ့ အားကို ပေးပြီး အသက်ကြီးမှ ဖတ်ရင် ဖြတ်ခဲ့တဲ့ လမ်းကို ပြန်ကြည့်စေပါတယ်။ ညနေခင်း အေးအေးဆေးဆေး အချိန်လေး ယူပြီး ဒီမြစ်ကမ်းနားကို လိုက်လာခဲ့ပါ။