Manor ခြံက တိရစ္ဆာန်တွေဟာ လူသားပိုင်ရှင်ကို မောင်းထုတ်ပြီး ကိုယ့်ခြံကိုယ် အုပ်ချုပ်ကြပါတယ်။ စည်းမျဉ်းက ရိုးရှင်းပါတယ် — သတ္တဝါအားလုံး တန်းတူညီမျှ။ ဒါပေမယ့် တော်လှန်ရေး အောင်မြင်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ ဝက်တွေက ခေါင်းဆောင်နေရာ ယူလာပြီး၊ စည်းမျဉ်းတွေက တစ်ကြောင်းချင်း ပြောင်းလဲသွားပါတယ်။ နောက်ဆုံးကျန်တဲ့ စည်းမျဉ်းကတော့ စာပေသမိုင်းရဲ့ အကျော်ကြားဆုံး ဝါကျတွေထဲမှာ ပါသွားပါပြီ။
၁၈၁၆ ခုနှစ်၊ မိုးသည်းတဲ့ နွေရာသီတစ်ခုမှာ ဆွစ်ဇာလန်က ဗီလာတစ်လုံးထဲ စုမိနေတဲ့ စာရေးဆရာတစ်စုဟာ တစ်ယောက်တစ်ပုဒ် တစ္ဆေဇာတ်လမ်း ရေးပြကြမယ်လို့ စိန်ခေါ်ကြပါတယ်။ အဲဒီညက အသက် ၁၈ နှစ်အရွယ် မိန်းကလေးတစ်ယောက် စရေးခဲ့တဲ့ ဇာတ်လမ်းဟာ နှစ်နှစ်အကြာမှာ Frankenstein ဆိုတဲ့ စာအုပ်ဖြစ်လာပြီး၊ ကမ္ဘာ့ပထမဆုံး science fiction ဝတ္ထုအဖြစ် သမိုင်းဝင်သွားပါတယ်။
Troy စစ်ပွဲပြီးလို့ ဆယ်နှစ်၊ Odysseus ဟာ အိမ်ပြန်လမ်းမှာ နောက်ထပ် ဆယ်နှစ် ပျောက်ဆုံးနေပါတယ်။ တစ်ဖက်မှာ သူ့ဇနီး Penelope ဟာ ခင်ပွန်းသေပြီလို့ ယူဆပြီး လက်ထပ်ခွင့်တောင်းနေသူတွေကို နည်းပညာအမျိုးမျိုးနဲ့ ရွှေ့ဆိုင်းထားရပါတယ်။ ဒါဟာ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ အအိုဆုံး ဇာတ်လမ်းတွေထဲက တစ်ပုဒ် — အိမ်ပြန်ချင်စိတ်အကြောင်းပါ။
St Petersburg ရဲ့ နွေရာသီညတွေမှာ ကောင်းကင်ဟာ အမှောင်မကျဘဲ မီးခိုးဖျော့ရောင်နဲ့ လင်းနေတတ်ပါတယ် — အဲဒါကို white nights လို့ ခေါ်ပါတယ်။ အဲဒီညမျိုးတစ်ညမှာ အထီးကျန်တတ်တဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ဟာ မြစ်ကမ်းနားမှာ ငိုနေတဲ့ Nastenka ကို တွေ့ပြီး ည လေးညကြာ စကားပြောဖြစ်ကြပါတယ်။ သူက သူမကို ချစ်မိသွားပေမယ့် သူမမှာတော့ ပြန်လာမယ်လို့ ကတိပေးထားသူတစ်ယောက် စောင့်နေဆဲပါ။
ပင်လယ်ကမ်းခြေအနီးက convenience store လေးတစ်ဆိုင် — ဒီဆိုင်လေးကို ဝင်ထွက်နေကြတဲ့ ဝန်ထမ်းတွေနဲ့ ဖောက်သည်တွေရဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေက တစ်ပုဒ်ချင်း ဆက်စပ်ပြီး ဝတ္ထုတစ်အုပ် ဖြစ်လာပါတယ်။ ဘဝရဲ့ လမ်းဆုံတစ်ခုခုမှာ ရပ်နေသူတွေဟာ ဒီဆိုင်လေးမှာ မမျှော်လင့်တဲ့ နွေးထွေးမှုတွေ တွေ့သွားကြပါတယ်။
Yeong-hye ဟာ ဘယ်သူ့မျက်စိထဲမှာမဆို သာမန်ထက်တောင် သာမန်ကျတဲ့ ဇနီးသည်တစ်ယောက်ပါ။ တစ်ညမှာ အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခု မက်ပြီးနောက် အသားမစားတော့ဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။ ဒီလောက်လေးနဲ့တင် သူ့ခင်ပွန်း၊ သူ့အဖေ၊ သူ့မိသားစုတစ်ခုလုံးဟာ သူမကို အနိုင်အထက် ပြန်ထိန်းချုပ်ဖို့ ကြိုးစားလာကြပြီး၊ ဇာတ်လမ်းက မေးခွန်းတစ်ခုကို ထုတ်ပါတယ် — ရိုးရိုးလေး ‘မလုပ်ချင်ဘူး’ လို့ ပြောတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ကို လူ့အဖွဲ့အစည်းက ဘာကြောင့် ဒီလောက် ကြောက်ရတာလဲ။
Mei Hachimoku ရဲ့ ‘ရာသီလေးပါး’ လက်ရာတွေထဲမှာ ဆောင်းဦးရာသီကို ကိုယ်စားပြုတဲ့ စာအုပ်ပါ။ နွေရာသီရဲ့ Tunnel to Summer နဲ့ နွေဦးရဲ့ Wait For Me Yesterday in Spring တို့လိုပဲ ဒီစာအုပ်မှာလည်း အချိန်ဟာ ရိုးရိုးမစီးပါဘူး — ခဏတစ်ဖြုတ်၊ သုညစက္ကန့်အတွင်းမှာ ဖြစ်ပျက်သွားတဲ့ ခရီးတစ်ခုကို ဗဟိုပြုထားပါတယ်။
နွေဦးရာသီ၊ ကျောင်းနှစ်သစ်ရဲ့ အစမှာ ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခုက ဇာတ်လမ်းကို စပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီဇာတ်လမ်းမှာ အချိန်ဟာ ရိုးရိုးမစီးပါဘူး — ဇာတ်ကောင်ဟာ ပြီးခဲ့တဲ့ နေ့ရက်တွေဆီ ပြန်ရောက်သွားနိုင်တဲ့ အခြေအနေနဲ့ ကြုံရပြီး၊ ချစ်ရသူကို ကယ်ဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ရလာပါတယ်။ အချိန်ခရီးဇာတ်လမ်းတိုင်းလိုပဲ မေးခွန်းက တစ်ခုတည်းပါ — ပြောင်းလို့ရတာနဲ့ ပြောင်းသင့်တာ အတူတူလား။
San Magnolia သမ္မတနိုင်ငံဟာ ရန်သူ့စက်ရုပ်တပ်တွေနဲ့ စစ်ဖြစ်နေပေမယ့် ‘လူသားအသေအပျောက် သုညနဲ့ စစ်နိုင်နေတယ်’ လို့ နေ့တိုင်း ကြေညာပါတယ်။ အမှန်ကတော့ နယ်စပ်ရဲ့ အပြင်ဘက် 86 ခေါ်တဲ့ ဒေသမှာ လူမျိုးရေးခွဲခြားခံထားရတဲ့ လူငယ်တွေဟာ လူသားအဖြစ်တောင် အသိအမှတ်မပြုခံရဘဲ နေ့တိုင်း သေနေကြတာပါ။ အရာရှိမလေး Lena ဟာ အဲဒီတပ်ဖွဲ့ကို အဝေးကနေ ကွပ်ကဲရသူအဖြစ် တာဝန်ကျလာပြီး၊ တပ်မှူး Shin နဲ့ အသံချင်း ဆက်သွယ်ရာကနေ အမှန်တရားတွေကို တစ်ခုချင်း သိလာပါတယ်။
Shen Yuan ဟာ ညံ့ဖျင်းလွန်းတဲ့ web novel တစ်ပုဒ်ကို ဆူဆူညံညံ ဝေဖန်ရင်း သေဆုံးသွားပြီး အဲဒီ novel ထဲမှာပဲ ပြန်နိုးလာပါတယ်။ ပိုဆိုးတာက သူရောက်နေတာ ဇာတ်လိုက်နေရာ မဟုတ်ဘဲ ဇာတ်လမ်းအရ အသေဆိုးနဲ့ သေရမယ့် လူကြမ်းဆရာ Shen Qingqiu ရဲ့ နေရာပါ။ သူ့တပည့် Luo Binghe ဟာ နောင်တစ်ချိန် ဇာတ်လမ်းရဲ့ အဓိက ဇာတ်ကောင်ဖြစ်လာပြီး ဆရာကို ပြန်လက်စားချေမှာမို့၊ Shen Yuan မှာ ရွေးစရာတစ်ခုပဲ…